Linda in Laos..

Hi folks!

Daar zijn we weer! Nu vanuit Laos, ons vijfde land alweer van deze reis. Ik ben hier inmiddels alweer twee weken en gelukkig hou ik een klein agendaatje bij met steekwoorden wat ik op een dag doe anders zou dit verhaal niet compleet zijn!

Onze reis in Laos begon in het zuiden, bij de vierduizend eilanden. We zijn hier naar het meest toeristische (maar nog steeds heel rustig) eilandje gegaan genaamd Don Det. Er waren hier een paar guesthouses en een aantal restaurantjes maar verder was er niet heel veel te beleven. We hebben een dagje een fiets gehuurd en zijn toen wat gaan sightseeen op het eiland en het eiland wat ernaast ligt (Don Khon). S Avonds kwamen we toen Claire en Laurie weer tegen (we wisten dat zij hier ook heen zouden gaan) en we zijn toen bij een heel schattig restaurantje aan de waterkant gaan eten en hebben hier een schitterende zonsondergang beleefd. Na een paar potjes kaart (wat ben ik blij dat ik die mee heb genomen) en een paar Lao biertjes kwamen we er achter dat er echt niets meer te doen was en zijn we redelijk op tijd naar bed gegaan. De day after werd echt een complete relax-dag. Ik heb de hele dag niets anders gedaan dan in een hangmat gehangen en een boek gelezen (ik lees hier echt veel boeken, heerlijk!) Deze dag besefte ik me wel dat ik het reizen iets anders had in geschat. Ik had veel meer gedacht dat het reizen een activiteit is maar het is meer een levensstijl. Die levensstijl houdt voornamelijk in: mensen te ontmoeten, biertjes te drinken, wat sightseeen, kijken wat je nu weer eens zal gaan eten, hostel zoeken, lange busreizen doorstaan, etc etc. Niets mis mee maar wel anders dan ik had verwacht.

Ik dwaal een beetje af merk ik, ik zal verder gaan met mn verslag. Na drie dagen Don Det wilden we verder gaan, we hadden de rust wel weer gezien en Laurie (Lawrence) moest en zou het Engelse voetbalteam zien spelen (en de satelliet lag eruit op het eiland) dus gingen we naar de volgende bestemming: Pakze. Hier hebben we een hele leuke dag gehad toen we scooters gingen huren en het Bolaven Plateau onveilig hebben gemaakt. Ik had in mn leven nog nooit een scooter oid gereden dus dit was wel spannend, zeker ook omdat de scooters hier versnellingen hebben (ze zijn een beetje een mix van scooter en motor). De heenweg reed Malou en zat ik achterop en terug deden we dit andersom. Het was zo leuk om even weg te zijn van de stad, andere toeristen en gewoon te gaan en letterlijk de wind in je haren te voelen (hoewel we natuurlijk wel een helm droegen) We kwamen zo langs allerlei dorpjes, zwaaiende kinderen, het platteland, we zagen zo meer het (hier gaat een cliché komen) echte Laos gezien. We hebben een super grote waterval bezocht en ook een koffieplantage waar ik mn eerste zwarte koffie ooit op het gedronken (smaakte best goed moet ik toegeven!) Malou was zo trots op me (zij is een die-hard espresso drinker) :) Die avond moesten we wel weer een beetje op tijd terug zijn voor .. het Nederlands elftal! Uiteraard volgen we dat hier! Ik denk dat ik hier meer verschillende wedstrijden gezien heb dan ik normaal thuis zou doen! We hebben de wedstrijd gekeken aan een rivier waar alleen maar locals waren. Die Laotianen (is dit het goede woord?) juichen voor iedereen! Gelukkig hebben we gewonnen en dit werd uiteraard weer gevierd met een heerlijke Beer Lao. De wedstrijd hebben we btw weer gekeken met een aantal Nederlanders/Aussies/Engelsen die we weer in Cambodja hebben leren kennen.

Na deze dag heeft Laurie ons zo gek gekregen dat we naar een sportschool gingen om wat aan ons luie zweet te doen. De gym was niet echt modern (understatement!) maar ik heb hier toch wel wat zweetdruppeltjes laten vallen. Er zat ook een sauna/stoombad bij dus we zijn goed bezig geweest (in de 30 graden die het hier standaard is). Verder hebben we in Pakze nog een echt Lao Massage ondergaan. Dit houdt veel rekken en stekken in, minder prettig dan de oliemassages die we vaker gehad hebben.

Oef, ik heb nu pas over een week verteld, dit gaat een lang verhaal worden! ;) Na Pakze gingen we met een nachtbus naar de hoofdstad Vientiane. Deze nachtbus had echte ligplaatsen alleen het ‘tweepersoonsbed’ was meer een klein eenpersoonsbed dus we waren bijzonder blij dat de bus niet vol zat anders hadden Malou en ik letterlijk lepeltje-lepeltje moeten gaan liggen. Geslapen hebben we ook niet echt want onze chauffeur hield nogal van het gaspedaal en de rem. Anyway, in Vientiane een goed guesthouse gevonden en de eerste avond wederom samen met Claire en Laurie Zuid-Afrika aangemoedigd in een gezellige bar/restaurant (het heeft helaas niet mogen baten). Verder moesten we in Vientiane blijven voor ons visum voor Vietnam wat drie dagen duurde. Er was niet zo heel veel te doen in deze stad maar we hebben nog een dagje een fiets gehuurd en naar een marktje geweest. We hebben hier ook weer een super sportief dagje gehad door naar een superluxe gym te gaan. Dit was een gym/sauna/stoombad/zwembad/jacuzzi/massage ineen. Van tien tot vier hebben we ons hier in het zweet gewerkt en ook wel kunnen ontspannen. S Avonds was er weer een wedstrijd van het NL elftal maar dit was helaas op het onchristelijke tijdstip van half twee. Toch zijn we hele trouwe fans geweest en (na een klein dutje van te voren) hebben onze mannen hard aangemoedigd.

De next day, was het tijd om verder te gaan reizen naar de plaats waar ik nu nog steeds ben: Vang Vieng. Deze plaats staat in de backpackerswereld bekend om één ding: het tuben. Tuben houdt in met een band de rivier afdobberen en dat onderbreken door (veel) drankjes te drinken bij de vele barretjes die langs de rivier zitten. Om een vergelijking te maken, ik heb hier het idee dat ik in Lloret del Mar zit qua sfeer. Het tuben was zeker wel gezellig maar ik merk aan mezelf dat ik dit stadje niet zo heel relaxt vind. Alles maar dan ook alles draait om alcohol. De emmertjes (letterlijk emmertjes!!) whiskey-mixjes zijn niet aan te slepen en de dronken mensen zijn er in overvloed. Ik heb dan ook twee avondjes aan me voorbij laten gaan maar ben gister (na het verlies van Engeland) toch ook maar een keertje meegegaan. Met een lichte kater schrijf ik dan ook dit verhaaltje terwijl de rest nog een dagje ging tuben (ik had daar even echt geen zin in). Ik wil avontuur, ik wil het gevoel hebben dat ik nieuwe dingen leer kennen, nieuwe dingen zie. Hopelijk gaat dat snel weer komen!

Laos is een schitterend, relaxt land. So far, naar mijn mening het leukste in Azie. Mensen zijn vriendelijk, niet alles draait om het toerisme (behalve dan waar ik nu ben) en het land straalt relaxtheid uit. Vanavond gaan we weer Nederland kijken en dan morgen weer verder, ik ben er klaar voor!

Ik hoop dat alles goed gaat met iedereen! Bedankt voor alle reacties/emailtjes enzo ik vind het heel leuk om te lezen hoe het leven in Nederland is!

Tot het volgende verhaal maar weer!

Liefs!!