Mas vino, por favor!

Potosi dat was de plaats vanwaar ik mn laatste berichtje stuurde, de hoogste stad ter wereld op 4100m! Dat voel je kan ik jullie verzekeren! Na een slechte nachtbus was ik nogal gebroken en al ben je gebroken op 4100m, dan wil je echt alleen maar naar bed! Ik ben nog wel naar een muntmuseum gegaan (even cultureel verantwoord bezig zijn) maar verder heb ik mn eerste dag daar niet zoveel gedaan. Dag twee ging ik naar de mijnen, de reden om naar Potosi te gaan. Hier zijn namelijk mijnen met verschillende grondstoffen te vinden die nog steeds geexploiteerd worden. En de omstandigheden zijn verschrikkelijk! Heel erg ouderwets! Vroeger werden hier slaven aan het werk gezet door de Spanjaarden maar vandaag de dag werken hier 'gewone' Boliviaanse mannen minimaal 8-12 uur per dag. En ik zeg mannen maar ik moet de kinderen eigenlijk niet vergeten! Mijn gids begon op zn 12e hier te werken maar vertelde dat er ook kinderen van 8-10jaar oud zijn die hier onder de grond in vreselijk ongezonde omstandigheden werken. De levensverwachting van een mijnmedewerker ligt op 45-55 jaar. Met dynamiet wordt er verder gezocht naar grondstoffen wat natuurlijk niet zonder gevaar is (ze doen dit alleen vroeg in de ochtend voor de toeristen komen, dat dit gevaarlijk is voor de medewerkers, dat is geen issue). Het is er binnenin super donker en op sommige stukken super nauw (bepaalde stukken heb ik moeten 'tijgeren'  zoals ze in het leger doen op de buik vooruit kruipen), hoe dieper je gaat hoe warmer t wordt (wij zijn tot de 4e verdieping gegaan waar ik al bijna kapot ging van de hitte maar er zijn er 17!). Zo'n bezoekje brengt wel weer even wat perspectief aan in je leven kan ik jullie verzekeren! Wat een leven hebben deze mensen! Ze eten en drinken heel de dag niets omdat het niet verteerd dus ze kauwen heel de dag op cocabladeren! En het werk is zwaar mensen. Zwaar! Voortaan denk ik wel 2x na voor ik zal klagen over een eventuele toekomstige baan.

Na Potosi ging ik met Pepe (een Mexikaan die ik in mn hostel heb leren kennen en waarmee ik de mijntour gedaan heb) samen met de nachtbus naar Uyuni, waar de grootste zoutvlaktes ter wereld te vinden zijn. Na onze mijntour moesten we enorm haasten om op tijd te zijn maar dat lukte gelukkig wel (t stortregende helaas dus zeiknat in de bus). Net toen ik me bedacht dat dit de beste Bolivaanse bus was die ik gezien had, begon de man naast ons keihard te snorken. En hij was niet de enige. Er kwam een symphony was vier verschillende mannen waar ik niet echt gelukkig van kon worden. Gelukkig was ik al helemaal niet toen de bus ook nog eens kapot ging rond 11 uur en een uur later aan ons werd verteld dat deze ook niet meer gemaakt kon worden. Er zou een andere bus moeten komen (2 uur en daarna nog ruim 2 uur rijden) maar gelukkig was er nog een andere (crappy) bus gestopt om te kijken wat er aan de hand was en hier waren een paar plaatsen leeg. Pepe heeft me toen ´gered´ door voor ons plaatsen te fixen in deze bus waardoor we niet meer hoefden te wachten en uiteindelijk 'al'  om 3 uur (s nachts!) in Uyuni aankwamen. T eerste beste hostel ingedoken en de dag erna mailtje van Dani en Roberto (spanjaarden) gelezen (kenden we ook uit Potosi) en uiteindelijk dezelfde Salar tour als hun geboekt.

We begonnen de tour wat later in de ochtend door naar een treinkerkhof te gaan waar ik al snel doorkreeg dat ik met een stel fotografen op stap was, my god! Elke steen, elke wagon, elke .. alles! werd gefotografeerd! Na deze stop gingen we richting de Salar, de meest witte plek op aarde! Toen we de Salar op wilde rijden was er een controle op licensie en die had onze gids niet wat natuurlijk geen probleem is in Bolivia: als er maar betaald wordt! We konden dus gewoon verder en hebben vele foto's gemaakt op de zoutvlakte! Super mooi! Einde van de middag gingen we naar een cactus-eiland waar ik natuurlijk (jullie kennen me) even heb uitgetest hoe t voelt om met je hand in een cactus te vallen. Mooie omgeving en toen we richting ons ZOUT-hostel reden werden we getrakteerd op een schitterende zonsondergang. 's Avonds lekker gegeten en nog wat nagetafelt maar niet te laat gaan slapen want de dag erna moesten we weer vroeg op. De dag erna was een lange dag rijden (van half 7 's ochtends tot 6 uur s avonds) en deze dag reden we door de woestijn, langs verschillende meren (met oa vele flamingo's) en langs vele, vele bergen! Mooie omgeving! Wel lang zo'n dag gelukkig was er een aansluiting voor een ipod in de 4x4 en vonden mn mede-tourgenoten mijn muziek prima om naar te luisteren waardoor de tijd wel goed te doen was. We zijn nog een paar keer vast komen te zitten in het zand maar met behulp van andere groepen werden we tot twee keer toe weer 'bevrijd'  De tweede avond sliepen we dus ergens middenin de woestijn en het was KOUD mensen! Brrrr! 's Avonds een potje gekaart (wat zijn Spanjaarden fanatiek, wat een temperament!). Dag erna helaas te laat vertrokken want onze gids had zich verslapen. We zouden langs geisers gaan, maar de gids wist de weg niet echt (hij reed hier voor de eerste keer, wat niet al te relaxt is in een woestijn!) maar we kwamen gelukkig wel aan bij de hot springs, genieten! Genieten deden we iets minder toen we bij de grens met Chili aankwamen en ons vervoer er niet was. Onze gids ging er mooi vandoor en wij hebben daar 3 uur gezeten tot er een bus was waarbij we hebben gesmeekt (nou ja, onze Spaans sprekende vrienden hebben dit gedaan) om ons mee te nemen. Ons was Dani, Roberto, Pepe, Charlotte, Naomi en ik. De laatste twee Engelse meiden waren ook achtergelaten door hun gidsen maar zaten in een andere groep. We hebben uiteindelijk wel lol gehad met elkaar en twas wel weer een mooi avontuur. De grensovergang met Chili was wel een beetje apart, we moesten allemaal de bus uit en onze bagage (mn backpack die ik zo mooi had ingepakt) werd gecontroleerd op voedsel en andere 'verboden' producten. Gelukkig mochten we allemaal verder en we zijn met zn 6en een hostel ingegaan, eerst even geschrokken van de prijzen maar dat is logisch na t goedkope Bolivia. 's Avonds super lekker gegeten (ook wel weer duur 10 euro, autsch!) en nog een drankje gedronken. De volgende volle dag in San Pedro de Atacama (een oase in het midden van de droogste woestijn ter wereld) heb ik niets anders gedaan dan relaxen! Heerlijk! 's Avonds hebben we gezellig met elkaar gekookt (en ik ben t na al die maanden niet verleerd, jeej). Dag erna super vroeg opstaan (4 uur vertrekken, hoezo relaxte vakantie?!) om naar de Tatio Geisers te gaan. Hier wilde ik heen sinds ik jaren geleden Chris Zegers hier een eitje heb zien koken. Super super mooi! Genoten! Wel enorm koud. En als ik koud zeg, bedoel ik vrieskou! Na de zonsopgang te hebben gezien hier gingen we naar hotsprings waar we even heerlijk hebben kunnen genieten tot we het water uit moesten, hoe doe je dat als de temperatuur rond het vriespunt ligt? Zo snel mogelijk is het antwoord! haha. Erna nog wat verder gereden en weer een soort cactuseiland op gegaan waar we een watervalletje konden vinden (middenin de droogste woestijn ter wereld!), nice! ´s Avonds zijn we naar een soort Chileens straat theater-zang iets gegaan en dat was echt heel speciaal en leuk om te zien (hoewel ik er niets van begreep maar t was echt super goed).

De dag erna was het alweer tijd voor de volgende grensovergang, tijd voor Argentina! Aangezien we wisten dat er geen lunch geserveerd werd in de bus, kochten we broodjes en kaas. Kaas mag je eigenlijk de grens niet mee over nemen dus die hadden we heel mooi verstopt en tis ons gelukt om de (drugs- of naar ons idee kaas-)honden om de tuin te leiden.. International cheese smugglers! (A) haha.. Deze 10u durende busrit was ongeveer een van de mooiste uit mn leven! Over de Andes heen, wow! Moeilijk te beschrijven maar je gaat eigenlijk constant omhoog, door een woestijn, en opeens ben je over het hoogste punt heen en begint er allemaal vegetatie te komen en allemaal mooie rotsformaties in verschillende kleuren! Speciaal! In Salta zijn we met 8 man (in Chili hadden we afscheid genomen van de Spanjaarden met de belofte om ze begin volgend jaar op te gaan zoeken in Madrid, moet iets hebben om naar uit te kunnen kijken...) op zoek gegaan naar een hostel. We leerden via de Engelse meiden namelijk weer anderen kennen en dat was super leuk. Ik ga weer namen noemen voordat mensen weer gaan denken dat ik een nieuw vriendje heb omdat ik de naam van een jongen noem in mn verhaal (wat gebeurde na mn vorige verhaaltje).. Ik reisde met Logan en Amanda (Nieuw Zeeland), Carlos (Colombia) en Dorien (Belgie) en dan nog Pepe en Naomi en Charlotta. Zo hoppa, weten jullie  dat ook weer. Maar we zijn dus s avonds met zn 8en naar een GEWELDIG restaurant gegaan. Zo eentje waarvan je hoopt ooit in je leven heen te gaan. Authentiek, goed eten, goede wijn, geen andere toeristen en een 10+ voor atmosfeer. De locals gingen namelijk muziek maken. Niet om geld te verdienen maar gewoon, omdat ze het leuk vinden, om hun vrienden te vermaken, omdat ze goed zijn. Genoten! Dag erna dagje door Salta geslenterd met de meiden (leuke stad, I like Argentina!) en eind van de middag met een kabelbaan naar een uitzichtpunt gegaan voor een leuke view over de stad. We hebben ook even de Argentijnse ijsjes geprobeerd (moet eigenlijk ijs zeggen want er is niets kleins aan..) en s avonds mn eerste steak geprobeerd! Die ging er wel in! Ik had een halve maar dat zou in NL zonder twijfel als hele verkocht worden: huge! Erna gingen we naar een reggae bar waar ik een zwarte cosmopilitan geserveerd kreeg (bijzonder..) waarna we Charlotta van haar karaoke-maagdelijkheid hebben verlost.. Een schitterende avond! Dag erna gingen we met een prive-tour (jaja, luxe) met zn 8en naar Cafayate. Onderweg weer mooi landschap (wordt echt een beetje verwend hier..) en in Cafayate even goed gelunched voordat we ... wijntjes gingen proeven! Jaja, dit is een hele goed wijnregio in Argentinie en dat proef je! Jam! Einde van de middag wat flesjes gekocht voor de avond en de dag erna (gisteren) met de bus naar Tucuman (hoewel we eerst nog een wijngaard bezocht hebben, als het 12 uur is geweest mag dat!) en vervolgens naar Mendoza waar ik nu ben. Eventjes weer alleen maar morgen komen Amanda, Carlos en Logan hierheen.. Ik zeg: mas vino!! Salud!!

Dikke kus!X